| jackie's profileB r i n g-m e-t h e -h o...PhotosBlogLists | Help |
|
|
B r i n g-m e-t h e -h o r i z o nAs long as you love me sucker!! October 10 สัพเพเหระ ผ่อนคลายกับเพลงสกา แล้วมาฮากับพี่แจ๊คสวัสดีครับท่านผุ้อ่านทุกท่าน ที่แวะเวียนมาอ่านสเปซของผม นานแล้วนะครับ ที่ไม่ได้อัพ เหตุเพราะ...
1.เนตไม่ดี
2.ข้อมูลแน่นมาก เรียบเรียงไม่ทัน
3.ไม่ค่อยได้ใส่ใจสเปซ เท่าไหร่ จะไปดูแล hi5 มากกว่า สาวน่ารักเยอะกว่า55
อ่า เข้าเรื่องละ
6 เดือนแล้วนะครับ ที่ผมได้เป็นทหารเกณ สนุกดีครับ มีเรื่องราวมากมาย สุข ทุกข์ มีหมด
ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยลำบากขนาดนี้เลยครับ ท่านผุ้อ่านที่เคารพ
31 เดือนตุลานี้ ก้อปลดแล้ว ใจหายเหมือนกันนะครับ 6 เดือนนี่ มันเร็วจริงๆ
2 เดือนครึ่งที่ฝึกเส็ด ผมก้ออกมาอยุ่บ้าน แต่ไม่ได้ปล่อยเวลาว่างเสียไป ผมเองได้รับจ๊อบๆนึงที่มีประโยชน์มาก นั่นคืองาน...
เฝ้าห้องซ้อมดนตรีครับ
วันละ100เองครับ แต่มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ได้ดูแลหมา 2 ตัว ของพี่เจ้าของห้องซ้อม
ได้คุยเรื่องดนตรี
ได้กินเบีย หลังเลิกงาน ทุกคืน
ได้เล่นดนตรี
ความสุขมันอยุ่ตรงนี้เองครับ
มันคือ การที่เราได้ผ่อนคลายกับบางสิ่ง และไปอีกโลกนึง
ไม่ย่ำอยุ่กับที่
นี่แหละ ความสุขครับ ท่านผุ้ชม
สุดท้ายนี้ ผมขอให้ผุ้อ่านทุกท่าน หยิบความสุขที่อยุ่ใกล้ตัวทุกท่านให้มากๆนะครับ
และแบ่งปันความสุขต่อคนรอบข้างด้วยล่ะ
สวัสดี บุญรักษาครับ August 09 ทหารเกณฑ์ คนจนฝึกอีกแล้วหรือเรา ตั้งแต่เช้ายันค่ำ ครูเขาสั่งให้ทำ จำต้องก้มหน้าทน เรา เป็นเพียง ทหารเกณฑ์ คนจน ใช่ลูกนายพันใช่หลานนายพล โถเราแค่พล ทหาร เกียรติต้อยต่ำ หน้าดำก็เพราะทำงาน อยากขอร้องท่านผู้การ ได้โปรดสงสาร ทหารสักหน่อย ผมร้องเพลงมา ถึงท่านผู้พัน ผู้หมวดกองร้อย โปรดเอ็นดู ผู้น้อยพลั้งไปนิดหน่อย อภัยเถิดครู อย่าได้คิดชิงชัง พวกรุ่นหลังรุ่นพี่ เราน้องใหม่ปีนี้ วอนรุ่นพี่เอ็นดู จะทำ อะไรพวกผมเกรงใจคุณครู พลั้งไปผิดไปอภัยเถิดครู นึกว่าเอ็นดู เถิดหนา เกียรติต้อยต่ำ อยู่ใต้บังคับบัญชา หากจะใช้ ให้บอกมา พวกผมไม่ว่า ถ้าแม้นทำได้ จงปราณี พวกผมพลัดที่ มาจากแดนไกล หากทนฝึก ไม่ไหว พวกผมคงไม่อยู่ร่วมชายคา ฝึกเสร็จแล้วใกล้ลา คอยก่อนนะน้องพี่ ลาผู้ฝึกใจดี คืนท้องที่บ้านนา แฟน คงคอยชะเง้อใจลอยห่วงหา ทุกคืนเฝ้าฝัน ทุกวันพร่ำหา หวังจะได้มา ปลอบขวัญ เจ้าอย่าห่วง เลยนะจ๊ะนงคราญ โปรดจงยิ้มหน่อยตาหวาน เป็นแฟนทหารเข้มแข็งสักหน่อย รอเวลา ถ้าพี่ได้มา กลับจากกองร้อย จะดีใจ ไม่น้อย ยิ้มให้สักหน่อยนะขวัญตา... April 28 อนึ่ง คิดถึงพอเป็นสังคัง ก่อนจะรับใช้ชาติสวัสดีครับ ท่านผุ้อ่านและที่เข้ามาชมสเปซผม
นานมากแล้วนะครับ ที่ไม่ได้เข้ามาปรับปรุง เนื่องจากสาเหตุหลายประการ ดังนี้
1.นอยครับ
2.เหนื่อยๆ
3.ข้อมูลเยอะมาก แต่เรียบเรียงไม่ไหว
ที่ผ่านมาหลังเรียนจบ แน่นอน ที่ต้องเจอกับความเหงา ไม่เอาครับ เราไม่พุด เดี๋ยวเศร้าเกิน
บุคคลภายนอกห้ามเศร้านะครับ
โอเค ผมจะบอกเล่าเก้าสิบให้รับรุ้ เผื่อว่า ท่านทั้งหลาย จะเปนห่วงผม
1พ.ค.นี้ ผมจะรับใช้ชาติแล้วนะครับ
ใช่ครับ...ผมจะเปนทหารเกน
6 เดือนเอง อย่าตกใจ เดี๋ยวก้อปลดออกมา คงคิดถึงผมแย่นะครับ
เสร็จแล้ว บวชต่อ
นานเลย ที่ไม่ได้เจอเพื่อนๆในเอมเอสเอน และ ในที่ต่างๆ
ผมจะคิดถึงพวกคุนมากๆครับ
ระหว่างที่ผมนั่งพิมอยุ่นี้ ผมอยุ่ที่มหาลัยครับ
ผมมาได้ 2 วันแล้ว2 วันนี้ ผมนัดสตรีไว้ แต่เป็นนัดบอด
เสียใจครับ เสียใจมาก
มาถึงเมืองกรุงทั้งที ก้ออยากเจอนะครับ แต่ทำไงได้เค้าไม่ว่าง
ถ้าบุคคุลที่ผมนัดไว้ ได้มาอ่าน รับรุ้ด้วยนะครับ ผมคิดถึงคุนมาก ก่อนที่ผมจะไปเปนทหาร
สำหรับสุดท้ายก่อนจะไม่ได้มาชะแว้บๆ 6 เดือน ผมขอให้พวกคุนที่อ่าน จงสุ้ครับ แล้วกลับไปอ่านรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ด้วย เผื่อฉลาดขึ้น
บุญรักษา โชคดีครับ
March 12 S l e e p e r sWhat happened to us all Have we slept through it Taking hits off the surface Its too hard to swallow it The judgement is concentrating On everything they know. was it long enough or did he wake you up from your sleeping? I've overheard it once This has gone on before It's still one in the same When you're accounted for We seem so far away from These things we used to know We seem so far away from everything we are. Why are you sleeping? Everyone that moves around me They're saying nothing That makes the fire burn Savor something that no one wanted to hear They know that everything is wrong Was it long enough or did he wake you up from your sleeping? February 11 น้ำตาจะไหลเรียนก็ใกล้จะจบ
ไม่รู้ว่า จะได้เจอภาพที่สวยงามในมหาลัยแบบนี้อีกนานแค่ไหน
เพื่อน น้อง รั้วมหาลัย ไออุ่นความผูกพันยังหอมหวานไม่คลายจางหาย
แต่มี ไอรัก จากแม่รออยู่ แม่น่าจะเป็นคำตอบสุดท้าย ในการเยียวยาอาการซึมเศร้า
......
ท้อแท้กับตัวเองเหลือเกิน
ทำไม ไม่เคยมีอะไรที่มันพร้อมเหมือนใครๆ
มีคอม ก็ได้คอมเก่า แม่งก็เจ๊ง
ปัญญาจะซ่อมก็ไม่มี ไม่มีตัง แม่ไม่ให้ ไม่รู้จะสู้ทางไหน ไม่มีหนทาง
เหมือนพวกขี้แพ้ ไม่ต่อสู้อะไร เพื่อให้ได้มีวันที่พร้อม ที่ดี เหมือนใคร
......
เพื่อนๆ ลุย หางาน บ้าง
แต่ตัวเอง ยังกลัว กลัวที่ไม่มีงานทำ
แย่ แต่อย่างน้อย ก็พร้อมที่จะลุยสู่ รั้วของชาติ ไปสมัครทหารเกณ
อย่างน้อย ก็ทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
......
ถึง น้องสาวคนนั้น
ให้เวลาพี่ได้เยียวยาตัวและใจพี่ชายคนนี้ ให้เวลาดูแลนู๋ ให้นู๋พร้อม พี่พร้อม
พรุ่งนี้ ไม่สาย ที่เราจะเดินทางไปด้วยกันนะนู๋
......
น้ำตาจะไหล เมื่อนึกถึงวันเก่าๆ และ คำนวนวันเวลาที่มันมีอยู่น้อยนิด
กลัว วันเวลาจะพลัดพรากความคิดถึงและความรัก ให้มันขาดหายไป
December 11 ติ๋ ม โ ห ด ก ร ะ โ ด ด ถี บ ไ ส้ แ ต ก องก์ที่1 ตอน เปนชู้กับหมีแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์สั้นและยาว ใหญ่ เรื่อง ต่อไปนี้
1.ฟิงเก้อร์ ทริป
2.Kill Bill 1
3.บุปผาราตรี
4.เปนชู้กับผี
ติ๋ม หญิงสาวผู้เวทนา และน่าสมเพช ในอดีตชาติ
เธอผู้ผ่านความทรงจำในอดีตที่โหดร้าย
และเธอยังคงจำภาพในวันนั้นได้ดีที่เค้าหรือมัน หรือ สัตว์นรกในคราบมนุษย์ ได้ก่อกรรมเอาไว้
และ....
ถึงเวลาที่ติ๋ม จะกลับมา...
ทวงหนี้คืน ที่มากกว่า ค่าขนมถ้วย หรือ แม้แต่ ค่าแช ของป้าสมหมาย หน้าปากซอย 71
ติ๋ม จะขอจองเวรกับคนเหล่านั้น ตราบชั่วสิ้นตดที่ผลิออกมาจากขอบดากหรือตูดในภาษากลาง
โปรดติดตาม Blog ต่อไป voices คุยคนละภาษาI miss the part, when we were moving forward now (On our way down) But maybe someday, I'll be something more than love Just know I'll never tell And when you're on your way down (Through the clouds) And you're waiting for your body's re-entry again We speak in different voices When fighting with the ones we've loved We speak in different voices Why can't we say what we're thinking of I'm missing parts, now that you've told me everything (On our way down) And I was blessed and I've forgotten how to love You said you'd never tell And when you're on your way down (Through the clouds) And you're waiting for your body's re-entry again We speak in different voices When fighting with the ones we've loved We speak in different voices Why can't we say what we're thinking of Not even I will tell... |
|
|||
|
|